لیلا و بیدمجنون

مرا تنگ در آغوش می گیری ٬

و تنم گرم وجودت می شود.

تو باران می شوی

سرازیر از سر شاخه های من به زمین ٬ هنگامی که

از تو خواهم پرسید: نام کوچکت چیست ؟

و تو چون همیشه خواهی گفت : بارانی یخ زده یا ابری سرد

و من می دانم که تو همان لیلایی!

برف شده ای تا باران

خیسم نکند.