برگ برگ شده ام!
در تنهایی و شب
انتظار را با تو پیموده ام
به تنهایی در شب
تمامی عشقم را با تو
برای تو بوده ام
نه شب نه مهتاب
نتوانسته اند یادت را از من بکاهند
سکوت را با تو سر کرده ام
بی آنکه نامت را زمزمه کنم
با یادت اشک ریخته ام
همچون گذشته
که یادت با اشکهایم می آمد
زمانی که تو وجود داشتی اما نبودی
سکوت را با تو سر کرده ام
وقتی زمزمه ها با نامت آغاز می شدند
و نامت راز جاودانگی سکوتم بود
و سکوتم چون سکوت شب همرنگ تنهایی
شبها را با تو سر کرده ام
سکوت را با تو
شبها را بی تو سر کرده ام
سکوت را با تو
شبها را با یادت
سکوت را با تو
شبها را به تنهایی
سکوت را با تو
.
.
.
کاش بیایی گرده هایم تاب نگاه مهتاب را ندارند
برگ برگ شده ام
خداحافظ
م.یاور
بعد از به تهران بردن لیلا دیگر نتوانستم بنویسم دوباره قرار شده بودبه تهران برویم ده روز گذشت باز به تهران رفتیم دکتر چشمهایش را نگاهی کرد و گفت خیلی خوبند آنقدر خوشحال بودم که نمی توانستم خوشحالی ام را برای خودم نگه دارم برای خیلی ها نوشتم که او چشمهایش بهتر شده اند
نمی دانم برای شما که حالا دارید می خوانید هم نوشته ام یا نه ولی در این خوشحالی بسیاری با من همراه شدند که از تک تک آنها سپاسگذارم
دراین مدت اتفاقات زیادی افتاده که کم کم برایتان می نویسم
بهترین خبر اینکه الهام به اشتباهش پی برد . این مسئله به بیماری اش ختم شده بود هنوز هم تحت نظر پزشک روانشناس است هر وقت افت فشار پیدا میکند و ما باید طفلک را به درمانگاه ببریم با توجه به آبرو ریزی که در شرکت اتفاق افتاد انتظار نداشت که اجازه بدهم دوباره به شرکت برگردد.یک روز با مادرش امد ومن بی مقدمه او را دعوت به کار کردم انتظارش را نداشت همکارانم هم کمی ناراحت شدند ولی من قبلا با دکتر روانشناس او صحبت کرده بودم وبرای رهایی از بحران روحی که الهام دچارش شده تنها راه بازگرداندنش به محیط کاری مناسب حالش بود و من به خاطر اینکه اعتمادش از پزشک روانشناسش سلب نشود به کسی نگفتم که با اودر ارتباطم.
لیلا باقری هم بالاخره از خر شیطان پایین آمد. بعدا بیشتر مینویسم